سئل

اتمام حجت!

sel — Sat, 03 Nov 2007 16:22:18 GMT

به همه آنها که شرح لازم ندارند!

مهمان

sel — Wed, 27 Jun 2007 10:28:07 GMT

سلام به همه ي عزیزترینهایی که قدم رنجانده اند .

راستش اینکه:

مدتی دنبال یک آلاچیق میگشتم که جنازه ام را به زیر سقفش ببرم شبها،تازه موفق شده ام . عذرم را بپذیرید تا وقتی که به قولم (رجوع شود به پست قبلی) عمل کنم .

یک دوست که تازگیها صاحب خانه شده ، کمک از من دریغ نمیکرد و من نیز متقابلا ، اذیت از او، خدایم ببخشد .اگر به من سری زدید که میدانم لطفتان چون باران همیشه بر سراسرم هست،از او نیز تشکر کنید تا نه انگارد فراموش میشود ، لطفا .

راست ترش هم اینکه:

اینروزها ، روزهای یکسالگی یک اتفاق بود و نمیشد که نیامد و رد پایی به جا نگذاشت . هواي تولد وزيد ، یاد روزی افتادم که پستی برای تولد وبلاگم نوشته بودم و در قسمتي از آن، اين جمله :(... چرا که من با این فضا توی این یک سال بزرگ شدم و احساس می کنم این تولد ، تولد خودم هم هست . نشون به اون نشون که روز تولد خودم این همه مطلب ننوشته بودم .)الان هم همينطور ، فقط اظافه اينكه شايد تولد اصلي آدم ها همين روز ها باشد.ونيز ياد یادداشتی افتادم كه به اسم يه دوست در قسمت نظر ها دري زده بودند و تبريك رانده بودند،دست مريزاد .

در هر صورت دست هایم خالی خالی هم نیستند،هرچند كم اما پذيرا باشيد:

سعادتی شده مهمانتان شده ام

شریک سفره ی تان ، نانتان شده ام

اجازه ام بدهید اعتراف کنم

عجیب عاشق چشمانتان شده ام

دعایتان را بدرقه ام میکنید؟

سال نو مبارک !

sel — Fri, 30 Mar 2007 00:51:18 GMT

"یا مُقلّب القُلوب"

به یاد قصّهء مجنون در ابتدای بهار

غزل سرود گل اطلسی برای بهار*

سلام

امسال درختا یه کم دیر جوونه زدن ، منم یه کم دیرتر

سال نو رو بهتون تبریک گفتم

ولی درست مثل شکوفه ها ، سرشارم از حس بهار و لبریزم از امید .

می خواستم زودتر به روز بشم ولی ... حالا که اومدم !

براتون سیصد و شصت و پنج طلوع بی غم آرزو می کنم .

راستی باید از دوست عزیزم

محمد رحیمی زاده http://www.medade-porrang.blogfa.com/

به خاطر خونه تکونی اساسی که توی وبلاگم کردن

تشکر کنم و بهشون خسته نباشید بگم .

به زودی با یک غزل خدمت می رسم .

سرسبز باشید .

میلاد

sel — Sat, 06 Jan 2007 11:29:18 GMT

دوست داشتم می تونستم یک شمع قرمز ساده اما بلند پیدا کنم و الآن تو این صفحه روشنش کنم.

دوست داشتم چند هدیه خوب بگذارم داخل جعبه و کادو پیچش کنم و گوشه سمت چپ پایین این صفحه بگذارمشون .

دوست داشتم چند تا نامه یا کارت پستال که با پست سفارشی رسیده باشن ، باز نکرده گوشه سمت راست پایین صفحه بگذارمشون .

دوست داشتم شمائی که دارید این مطلب رو می خونید ، با بهترین کارت های دعوت دعوتتون می کردم که امروز مهمون من و وبلاگ یک ساله ام باشید .

باور کنید دوست داشتم حتی تو این مهمونی بهتون انقَدَر خوش بگذره که نخواید برگردید .

خلاصه انقدر دوست داشتم که ...

نمی دونم خوشحال باید باشم یا اصلاً ناراحت ، ازاینکه کسی یادش نبود امروز سالروز تولد من توی این وبلاگ بود . راستش تا اینجا که دوبار از کلمه وبلاگ استفاده کردم ، هربار می خواستم صفتی رو براش بیارم ، اما نتونستم . شاید شما هم می دونید چرا ! من فکر می کنم این فضایی که یک سال ، تمام دل نوشته هام که تشکیل می شدند از دردها ، غم ها ، غصه ها ، شعر ها ، شادی ها ، کهنه ها ، تازه ها و هزار تا "ها" ی دیگر رو گوش کرده ، نمی تونه فقط یک فضای بی روح مجازی باشه . چرا که من با این فضا توی این یک سال بزرگ شدم و احساس می کنم این تولد ، تولد خودم هم هست . نشون به اون نشون که روز تولد خودم (۲۵ خرداد) این همه مطلب ننوشته بودم .

مثل همه افسانه ها که روزی اتفاق افتادند و مثل همه داستان های فولکلور که در ما ریشه دوانیده اند ، خواستم بگویم ، سئل* هم شاید یک افسانه بود ، شاید هم یک داستان از آن نوع . اما هرچه بود روزی فکر می کردم اتفاق نمی افتد . امروز هم اتفاق افتاده و هم سارا را با خود برده است .

شاید این تولد باید به اینگونه پاس داشته می شد .

تا یادم نرفته در آینده ای نه چندان دور کسی که تمام گفته هایم را برایتان نوشت و اکنون حضورش باعث غرورم است را حتما به شما معرفی خواهم کرد . دوستش دارم . خندید .

* (آپاردی سئللر سارانی : سیل ها سارا را بردند) بخشی از یک دل سروده خیلی خیلی خیلی قشنگ قدیمی یا در واقع فولکلور.

یاد آوری

sel — Thu, 04 Jan 2007 07:26:37 GMT

سلام

دو روز دیگر آبستن اتفاقیست بزرگ ، اما نه چندان بزرگ .

نگذارید گلایه کنم

این اولین بار هست که چنین شکلی از وبلاگم سر در می آورد

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

هزار یلدای انتظار

sel — Fri, 22 Dec 2006 00:31:18 GMT

با هرچه دارم آمدم این جان و این تن

ای مونس تنهائیم ، یلدا بر افکن

* * *

شروع

sel — Sat, 25 Nov 2006 14:18:18 GMT

این شعر رو یه جایی خوندم :

ماریا گفته بود: ساعت هفت می آید

ساعت هشت است

ساعت نه است

ساعت ده است

شب است

شب سیاه سیزده نوامبر

و ماریا هنوز نیامده است ...

*******

همیشه شروع سخت بود ، ولی چیزی که مسلمه اینه که من همیشه شروع کردم .

خودم هم انتظارم این بود ، به قولی که در نوشته قبلی داده بودم عمل کنم .

اما چه کنم که نشد . شاید هم هیچ وقت نشه . نه اینکه فکر کنید اون ایمانی که در نوشته قبلی داشتم دیگه وجود نداره ، نه ! باور کنید شاید تولد شعر مستجاب نشده باشه ولی استجابتی که اون موقع ایمان رو در من شکل می داد اتفاق افتاد و چیزی که باید ، مستجاب شد .

دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو دادم

تنها دعا نبود ولی مستجاب شد...

sel — Fri, 10 Nov 2006 12:00:18 GMT

السلام علیک یا وارث النور

مثل اینکه آسمون غزلم ابریه ...

تنها چند ساعت دیگر ، مهمان خوانده ی شرمنده اش هستم .اما یقینم

زمزمه میکند که : شرمندگی تو بیشتر است یا مهربانی میزبانت ؟

جوابم را شما که میدانید بگوئید وبخواهید تا انتظار دعوت دوباره ام مرا نمیراند .

همون التماس دعای خودمون.

در جواب (در جوار عشق،دو مین مطلب زیرین )به این پی بردم که :

اگر عاشق شدیم وبه ضرورتی از ما گرفتندش،در عوض درکی عطا میکنند ،عطا کردنی .

احساسی که سزاوار عشق هست و در واقع تو داری

جاده رو پشت سر میگذاری و هنوز هم عاشقی ، عاشق.

مینویسمش اینو مطمئنم

******

تنها دعا نبود ولی مستجاب شد

.........................................

******

با هم باشیم

مستجاب شد

sel — Thu, 09 Nov 2006 18:24:18 GMT

خیلی بزرگ بود

میرم

ولی میام و میگم چرا

ممنون و شرمنده

از جوار عشق اما...

sel — Wed, 08 Nov 2006 16:32:18 GMT

عشق کجا دامن آلودگی

عشق کجا راحت و آسودگی

خیلی دوست دارم خیلی حرف بزنم،اما مگه میشه پیش دوست گلایه کرد؟

میشه گفت : دوست دارم ، اما حسودم ؟

میشه گفت: میخوام زندگی کنم ، اما تو فقط برای من نفس بکش؟

میشه گفت ؟میخوام از بودن همه لذت ببرم ، اما تو فقط از بودن من...؟

چی دارم میگم! یاد حافظ افتادم که :

لاف عشق و گله از یار ؟ زهی لاف دروغ

یعنی من عاشق نیستم؟ آره ؟ نیستم ؟

پس این حس چیه که قلبم رو از جا میکنه ؟

این چیه که ، حد افل ، به گریه ام وا میداشت؟(منظورم گذشته ست)

یعنی میشه آدم عاشق بشه و بعد با کارهایی که انجام میده

عشق رو ازش بگیرن و مثل من دلش برای عشق تنگ بشه ؟

خدا کنه که نشه

*********************************

هیچوقت اینطور به پابوسش نیامده بودم ، هیچوقت ،هیچوقت .

یه وقت فکر نکنید اینطور خوب. نه ، اینطور نا راضی، اینطور ...

نمیدونم چرا نتونستم بنویسم اینطور بد.

شاید که نه ، حتما برای اهالی این شهر معمول و یا عجیب خواهد بود اما:

الان من چند صد قدم بیشتر با حرم فاصله ندارم ،

با اون زردیای ابری گنبد و گلدسته ها ،

با اون سفیدیای بال کبوتراش حتی،

که گاهی انقدر نزدیکن که میشه لمسشون کرد.

ولی این سوال این سوال این سوال

کاری کرده که پابوسی اینبارم فرق کنه . اینکه :

من واقعا

به حرم

*********************************

من فقط دو روز فرصت دارم

دو روز تا برگردم خونه وخودم

میدونم دعام میکنید و ممنونم

(قول امشبت یادم هست)

یا علی بن موسی الرضا